Eén keer in de vier jaar is het zo ver, de maand februari telt dan 29 dagen. Dit jaar was het dan zo ver, de dames van Oudega hadden er zin in; op deze bijzondere dag zou dan de wedstrijd tegen NOK gespeeld worden. Maar helaas... deze bijzondere dag viel letterlijk en figuurlijk in het water. Maar niet getreurd de dames verzamelde toch om half 2 in de mooie nieuwe kleedkamers van het it Joo. Miranda gaf direct aan zin in bier te hebben maar dat moest toch echt even wachten.

De oranje met zwarte shirtjes werden aangetrokken, de haren werden ingevlochten of in een sierlijke paardenstaart geknoopt met een bidon gevuld met vers Joo water stapte ze de zaal binnen. Zaalvoetbal dat stond er op het programma.

Na een soort van hooghoudende rondo wat resulteerde dat Silke S. tegen haar eigen neus aan schoot begonnen we aan het echte werk. Het fluit signaal klonk en de strijd begon; met Miranda op het ene goal en Dave op het andere goal was er een heus zaalvoetbaltoernooi aan de gang. Het tempo lag erg hoog en de beide teams gingen gelijkwaardig op. Na ruim 4 minuten spelen kreeg Sjoukje de bal mooi aangespeeld en was klaar om te scoren, helaas kwam het schot nooit aan want ze ging door haar enkel en het toernooi was voorbij. Gelukkig deed haar enkel weer snel soepele bewegingen waardoor ze veilig kon gaan werken, bedankt voor je goede inzet Sjouk!

Het tempo bleef hoog liggen de eerste zweet druppels waren een feit en het stond op een gegeven moment 6-6. De mooie combinaties waren een feit en Miranda stond als een beest te keepen. Ze was zo fanatiek dat ze er op een duur duizelig van werd dus dit moment grepen wij aan om een wel verdiende pauze te houden. Na wat verfrissend Joo water en gezellig bij gekletst te hebben herpakte we ons weer en werd er van kant gewisseld. Er was nu alleen 1 obstakel in de zaal, de zwetende konten hadden in het midden van het veld een gevaarlijke situatie gecreëerd waar iedereen nog bij stond te kijken terwijl Antsje dacht ik begin aan een solo actie en scoorde! We waren allemaal weer wakker en we gingen weer van start.

Deze wedstrijd ging iets minder gelijk waardig op. Het werd maar liefst 14-4. Wel in het voordeel van Oudega. Maar ondanks de achterstand van het ene team bleef er goed gevoetbald worden vlogen hier en daar wat penalty's in het goal en kwamen er steeds meer zweetdruppels te voorschijn. Jenny werd zo fanatiek dat ze na een actie vast geplakt bleef hangen aan de muur. Maar niet getreurd, ze kwam ook weer los.

Het einde van 2 uur zaalvoetballen kwam in zicht. Er werd nog voor één keer gewisseld van teams. De loopacties werden steeds minder snel en de aannames werden iets minder spectaculair. Dave gaf nog als tip om mee te lopen met je medespeler waardoor een aantal mensen nu nadenkend begonnen te rennen. Het kaarsje ging langzaam uit. Het eindsignaal klonk, het was voorbij.

Schrikkeldag 2020 was sportief afgesloten. We konden ons opmaken voor de 3de helft. En daar kwam het dan eindelijke voor Mirande het dienblad met bier.

Wil je binnenkort de dames van Oudega zien bewonderen op het veld kom dan zaterdag 14 maart naar it Joo. Daar spelen de dames tegen Mulier.

A.s. zaterdag (7 maart) is er geen wedstrijd op het programma maar er gaat in de openlucht getraind worden.

Lieke Lubbers

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen